Η γενέτειρα της δημοκρατίας, βρίσκεται σε ένα σκοτεινό και επώδυνη πλευρά. Αυτές είναι οι δρόμοι και οι πλατείες, όπου ζουν παράνομα Muhajirin, εν αναμονή ενός μέλλοντος που δεν ήρθε ποτέ. Μια μαύρη τρύπα που καταπίνει ζωές και πεπρωμένα, και στην οποία Mussa Khan φαίνεται να έχει perduto.La σταθμό του μετρό Κατεχάκη χύνει τα κύματα των ανθρώπων που έσπευσαν στην περιοχή εξακολουθούν να υπνηλία. Ανάμεσα στους επιβάτες, οι οποίοι πλήθος των αυτοκινήτων σε λίγα πρόσωπα και αναγνωρίζω ελληνικά: Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή φαίνεται να έχουν συγκεντρωθεί σε αυτό το τρένο.
«Οι Αφγανοί είναι εξοικειωμένοι με τις δυσκολίες που τους περιμένουν στην Ευρώπη.Muhajirin ότι έχω διατίθεται εδώ ενημερώνουν συνεχώς τους φίλους και συγγενείς για τις άθλιες συνθήκες της ζωής που προσφέρει στην Ελλάδα ». Νεαρά γιατρό της Γκαζνί, Ibrahimi αποτελεί μέρος της εν λόγω άθλια 0,003% των αιτούντων οι οποίοι έχουν αποκτήσει το καθεστώς του πρόσφυγα στην Ελλάδα. Έφτασε το 2004, ίδρυσε μαζί με μια ομάδα Muhajirin την αφγανική Συλλόγου στην Ελλάδα », ένα κέντρο πολλαπλών χρήσεων, όπου θεωρούμε την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, την υλική υποστήριξη και πρακτικές συμβουλές για τους μετανάστες.
"Το σοβαρότερο πρόβλημα είναι η παράνομη καταναγκαστική. Αυτή η χώρα δεν επιτρέπει στους πρόσφυγες να τακτοποιήσει τη θέση τους. "
Atene. Il luogo di nascita della democrazia, cela un lato oscuro e doloroso. Sono le strade e le piazze in cui i muhajirin vivono nell'illegalità, in attesa di un futuro che non arriva. Un buco nero che inghiotte vite e destini e in cui Mussa Khan sembra essersi perduto.La stazione della metro di Katehaki riversa ondate di persone frettolose nel quartiere ancora assonnato. Tra i passeggeri che affollano i vagoni riconosco pochissimi volti greci: Africa, Asia e Medio Oriente sembrano essersi dati appuntamento su questo treno.
“Gli afghani conoscono bene le difficoltà che li attendono in Europa. I muhajirin che si sono stanziati qui informano costantemente amici e parenti sulle pessime condizioni di vita che offre la Grecia”. Giovane medico di Ghazni, Ibrahimi fa parte di quel misero 0,003% di richiedenti asilo che ha ottenuto lo status di rifugiato in Grecia. Arrivato nel 2004, ha fondato insieme ad un gruppo di muhajirin l'”Afghan Association in Greece”, un centro polifunzionale dove si dà assistenza sanitaria, istruzione, aiuto materiale e consigli pratici ai migranti.
“Il problema più serio è l'illegalità forzata. Questo paese non consente ai rifugiati di regolarizzare la propria posizione.”
